Actualiteit: vaste controles en feiten uit de publieke documentatie

Context en probleemstelling

Kennis veroudert: productversies lopen uit ondersteuning, links breken en uitspraken worden niet meer herzien. Een atlas die zichzelf bijhoudt, moet dat zelf signaleren en de feiten bijwerken, zonder dat een mens erom hoeft te denken.

Beslisfactoren

• Signalen zijn reproduceerbaar: dezelfde atlas geeft dezelfde bevindingen.
• Feiten over producten komen uit de bron die ze bepaalt: de publieke documentatie van leverancier of project.
• Een mens beoordeelt wat een agent aan feiten toevoegt of wijzigt.

Overwogen opties

1. Vaste controles en feiten die agents bijhouden — deterministische controles schrijven signalen; agents verversen feiten via pull requests.
2. Periodieke handmatige review — eenvoudig, maar afhankelijk van discipline.
3. Een agent die alles zelf controleert en bijwerkt — flexibel, maar niet reproduceerbaar.

Besluit

Gekozen optie: “Vaste controles en feiten die agents bijhouden”.

• Iedere dag controleren vaste programma’s de links, de houdbaarheid (stale_after) van concepten en de levenscyclus van de productversies die uitspraken noemen. Zij schrijven hun uitkomst in kennis/actualiteit/.
• Feiten over producten staan in kennis/feiten/: de nieuwste versie en de ondersteuning per releasecyclus, met bron, peildatum en houdbaarheid. Voor productdetails is de laatste publieke documentatie leidend.
• Een verlopen feit of een signaal start een agent die de bron nakijkt en een pull request voorstelt; een mens keurt goed.

Gevolgen

• Goed: een verlopen ondersteuning of een gebroken link wordt zichtbaar voordat iemand erover struikelt.
• Goed: de controles vinden alleen waarop ze zijn ingericht; wat ze niet kunnen zien, blijft werk voor de review.
• Slecht: een feit moet worden bijgehouden; de houdbaarheid maakt dat zichtbaar.